22 uur gevangen op vliegveld Antalya
Zoals in mijn vorige post was te lezen ging ik op vakantie. M’n Turkse vriendin al veel te lang niet gezien, lees 3 maanden, dus we waren blij dat we een moment hadden gevonden waarop we allebei vrij konden zijn en lekker een week bij elkaar te zijn voordat ze in september in Nederland aan haar stage begint.
Met een mooi last-minute ticket, erg betaalbaar, in de nacht van zaterdag op zondag om 00:05 het vliegtuig in gestapt. Het vliegtuig landde netjes om 04:45 Turkse tijd (3:45 in NL dus) en had er dus, zoals verwacht, iets meer dan 3,5 uur over gedaan. Na eindelijk een toeristenvisum te hebben bemachtigd door een half uurtje in de rij te staan, op naar de controle.
05:15 “Helaas pindakaas. Een probleempje meneer. Er staat hier namelijk dat er een iets mis is met je ID kaart. Loop maar even mee naar dat leuke kleine schattige politie hokje!”
Dat was iets wat ik wel had verwacht. Toen ik de vorige keer Turkije verliet – eind januari na 5 maanden studeren in Turkije – moest ik een geldboete betalen van een paar honderd lira’s. Mijn visum had ik in die tijd niet verlengd, omdat ik geen verblijfsvergunning aan kon vragen met alleen een identiteitsbewijs. Lang verhaal. Waar het op neer komt was dat ik toen de keuze kreeg. Of nu de boete betalen, of de volgende keer dat je weer in Turkije bent.
Ik verwachte dus dat ik kon betalen en weer mocht gaan. Helaas was het niet zo simpel. In februari is er een nieuwe wet aangenomen waarin staat dat mensen die hun visum niet verlengen en niet de geldboete betalen, een verbod krijgen om Turkije in te komen voor 5 jaar. Even simpel pinnen en weer weg was er dus niet bij. Mijn toeristenvisum die ik had gekocht daar werd ingenomen en kreeg ik mijn geld weer voor terug.
06:15 Na lange discussies met de opperbaas tussen 5:30 en nu was het duidelijk. Ik moest terug naar Nederland. Geen mogelijkheid dat ik ook maar even het land in kon. Mijn vriendin, die aan de andere kant van het vliegveld stond, mocht ik niet zien. En dat was erg vervelend, want ik had haar op dat moment al 3 maanden niet gezien. Ik kon ze maar niet overtuigen dat ik graag wilde betalen en verder wilde gaan. Er stonden overigens 6 poppetjes bij die allemaal van mijn half Turkse half Engelse verhaal een geheel probeerde te maken. Want zoals dat gaat in Turkije, spreekt er natuurlijk geen hond engels. Ze begrepen me wel, maar wilden of konden me toch niet helpen. Overigens werd ik van verschillende kanten ook belachelijk gemaakt. Toch fijn, Turks kunnen verstaan …
06:30 Goed. De politie overtuigen kan niet. Dan maar hulp inschakelen van andere partijen. De politie gaf me het telefoon nummer van de Nederlandse Ambassade in Antalya. Klein probleempje. Op zondag zijn ze niet open. Toch geprobeerd te bellen. Buiten openingstijden mag je een mobiel nummer bellen. Zou dat ook kunnen om half 7 in de ochtend? Ik vond het wel een noodgeval, de dreigden immers om me op het eerste vliegtuig te zetten, wat volgens hen elk moment kon zijn. Gelukkig werd ik vriendelijk te woord gestaan door een enorm slaperige stem. Ze kon niets voor me betekenen, maar wel het nummer geven van iemand van de ambassade in Ankara. Die wisten misschien wel iets meer …
07:00 De politie is me zat. Nadat ik weiger een handtekening te zetten onder een document waarin staat dat ik de eerste vlucht terug neem – ik wil immers eerst nog goed proberen met consulaten en ambassades te overleggen om te kijken of er een andere oplossing is voor het probleem waar ik niets vanaf wist en niets aan kon doen – zet de head chief zelf maar een handtekening voor mij. Das nog eens aardig.
Om me niet langer in zijn office te hebben word ik ergens anders heen gebracht. Lachend noemt ie het “hotel” en “nice place!”. Ik lach vriendelijk terug, ik weet toch wel dat ie liegt.
kamertje
07:15 Daar is m’n hotel dan. Een “kamertje” gecreeerd door een paar glasplaten en een paar gordijnen. Dit kamertje is een ongebruikte hoekje, dat precies ligt tussen de slurf dat aan het vliegtuig wordt gekoppeld en de centrale hal waar je je visum kan scoren. Later kom ik er dus achter dat hier om het uur een vliegtuig vol aan mensen voorbij loopt. Leuk. Er staat een stapelbed, een bank en een bureaustoel. Ik wil gaan zitten op de bureaustoel, maar die pakt een bewaker van me af. Hij zet em buiten neer en gaat voor mijn kamer zitten.Hoera. Ik heb een persoonlijke bewaker. Hij verteld me dat ik maar moet gaan slapen. Niets daarvan. Ik ga nog fijn even mensen bellen.
08:15 Lastig. Weinig mensen wakker. En het zondag gedeelte werkt helemaal niet mee. Ondertussen heb ik gehoord dat mijn vliegtuig vertrekt om 12 uur ‘s nachts. Great. Dat wordt dus een lange zit in een hokje van 3×4 met een persoonlijke bewaker…
08:50 Oude coordinator van mijn Turkse opleiding wakker gebeld. Nezih. Prima vent. Kent een boel mensen. Ik bel em wel wakker, maar dat maakt em niets uit. Nezih verteld me dat ie direct mensen gaat bellen en het probeert op te lossen. Klein probleempje, hij vliegt zelf om 1 uur naar Polen voor zijn werk, dus veel tijd heeftie niet. Ik heb iig een beetje meer hoop.
Tussen 08:50 en 10:00 bel ik me helemaal suf met alle ambassades en consulaten die ik maar kan vinden. Van het kastje wordt ik wel een beetje naar de muur gestuurd. Maar dat geeft niet. Elk nieuw contact, elk nieuw telefoonnummer geeft me toch wel een beetje hoop. Als ik nou iemand vind die wat hogerop zit die de politie kan vertellen dat er een andere oplossing moet zijn dan dit …
Ondertussen enorm veel contact met m’n vriendin die van alles probeert aan de andere kant. Ze is naar het huis gegaan van vrienden waar ze de nacht ervoor logeerde. Op het vliegveld kon ze niets meer doen.
10:30 Inmiddels zit ik meer dan 3 uur op een bank. Ik blijf wakker, want ik bel me nog steeds rot. Slapen zal sowieso moeilijk gaan. Vliegtuigen taxiën vlak langs m’n raam en dat geeft boelveel lawaai. Het gordijn gaat open en even is het niet de chagrijnige bewaker die naar binnen kijkt maar m’n vriendin! Wat een opluchting! De bewaker bromt er nog even achteraan dat wel maar 10 minuten moeten hebben. Geen probleem! Al lang blij dat ik m’n lieverd weer even zie…
Ze verteld me dat er een vlucht is gefixt om 2 uur. Cool! Dat scheelt aanzienelijk in wachten.
10:50 Vriendin vertrekt weer. Nog even lief 10 minuutjes bij aangeluld bij de bewaker dus. Ging de rest ook maar zo makkelijk. We hopen erop elkaar snel weer te zien. Ik merk dat alles wat er gebeurt in en rondom m’n hokje wordt opgeschreven. Big brother achtig logboek!
Maar eerst eventjes een dutje doen …
12:00 Wakker! Voel me wat fitter door dat uurtje slaap. Enorme eetlust, nog niets gehad. In m’n beste Turks vertel ik de bewaker – Das raar! Het is ineens een andere! -dat ik honger heb. Hij vraagt me of ik Burger King wil of Doner Kebab. Hm. Lekker ontbijt. Ik vraag em of ik ook een gewoon broodje kan krijgen. Mogelijk.
12:30 Lunch! Zompig broodje met kaas, tomaat en sla. M’n maag trekt het beter dan die krentebol die nog in m’n tas zat. Mooizo.
13:00 Ik vraag mijn vriendelijke bewaker of ik niet moet inchecken. Hij vraagt me waarom. Ik doe een vliegtuig na en zeg saat iki! Das namelijk 2 uur in het turks ;-). Hij haat zijn schouders op. Natuurlijk snapt hij me niet. Ik bel m’n vriendin. Die spreekt met de vent, die het weer aan iemand anders vraagt. Nee joh, er is helemaal geen vlucht om 2 uur! Je moet gewoon even wachten tot 12 uur. Ik geloof em niet. Ik ga naar het politiehokje, gevolgd door de bewaker. Daar is iemand met het vlucht overzicht. Fuck. Echt geen vlucht om 2 uur. Balen!
14:00 Slapen. Ik ben kapot. Veel smsen met vrienden, familie en vriendin. Die telefoonreking komt later wel. Ik verveel me. Kom erachter dat ik 2 verschillende kleuren sokken aan heb, namelijk een zwarte en donkerblauwe. De bank ligt voor geen meter, maar het bed ziet er te ranzig uit. Bwuh. Vermoeidheid overruled de smerigheid. Ik val lekker in slaap.
15:00 Weer een nieuwe bewaker. We praten in het Turks over het weer, voetbal en we lachen samen om passerende toeristen. Het wordt zowaar nog een beetje gezellig.
16:00 Mijn vriendelijke bewaker is weg. Alle gebelde bronnen – Ambassades, consulaten, etc. – hebben me laten weten dat er niets anders op zit dan naar Nederland te gaan en daar een visum aan te vragen. Ik leg me er maar bij neer en zoek iets om te tijd te doden. Maar weer even slapen.
17:00 Wakker. WC. Rondje wandelen.
18:00 Ik vraag me af hoe je in het Turks zegt: “Waar zit de dichtsbijzijnde bouwmarkt? Ik wil graag dit hok wat beter decoreren en aankleden.”
Even een filmpje opnemen. Altijd leuk voor later.
19:00 Eten. “Burger King of Doner Kebab?” M’n maag trekt het nog steeds niet helemaal al te goed. De vele – onder begeleiding van m’n bewaker natuurlijk – wc bezoekjes ben ik wel zat. Daar hoeft niet nog meer bij. Ik ga voor 2 broodjes. Mmm. Smullen.
20:00 De derde WC in de rij heb ik geclaimd tot mijn WC. Ik geloof niet dat er ooit een openbaar toilet zo vaak op 1 dag door 1 persoon is bezocht. Ik denk aan een manier om de WC te claimen. Geen graffiti in m’n zak. Nouja. Dan maar even niet. Maar even lezen.
22:00 Dutje. Wekker op 11 uur gezet.
22:30 Wakker. Slapen gaat voor geen meter. Ik vraag me af of ik niets hoef in te checken. Vriendin bellen om Turks met de beste man te praten. Nee, inchecken hoeft niet. Vloeistof in de tas is geen probleem. En m’n ID kaart – die ze nog steeds hebben en waarvan ik de hele middag vrees dat ze em zijn kwijt geraakt – krijg ik niet. Komt later wel. Eerst maar even tanden poetsen.
23:00 Spullen ingepakt. Wachten wachten wachten.
23:30 Vlucht heeft vertraging. Nu tussen 02:00 en 03:00. Hoera. Ondertussen ben ik al meer dan 18 uur op het vliegveld. Poging tot slapen dan maar weer.
01:00 Wakker. Lezen. Water drinken.
01:30 Ik vraag of we niet eens weg moeten. “Nee joh! Nog even lekker wachten. Komt goed!”
02:00 Vlucht gaat denk ik eerder 03:00 dan 02:00.
02:45 Hoera. Ik word opgehaald. Ik moet even wat ondertekenen. Fuck it. Ik wil weg. Ik loop naar buiten. Bewaker loopt natuurlijk met me mee. Ik stap de buitenlucht in. Jeej. Eindelijk frisse lucht. Voor het eerst ben ik weer even buiten. Snel de stinkbus in.
03:00 Opstijgen! Broerlief haalt me gelukkig op van Schiphol.
En toen? Veilig aangekomen om 06:00 NL tijd. Thuis rond 07:30. Even rusten en om 09:00 consulaat gebelt dat over visum-uitgifte gaat. Probleempje. Aanvraag duurt minimaal een maand en heeft veel haken en ogen. En waarschijnlijk ook een behoorlijk prijskaartje. Dus niet één dag zoals is beloofd door de Turken in Antalya. Terugvliegen op dinsdag gaat het dus zeker niet worden. :(
Een oude jeugdvriend van me kent gelukkig mensen erg goed bij het Deventerse Consulaat. Hij zal kijken of hij wat voor me kan betekenen, want eerlijk gezegd vertrouw ik de vrouw die mijn vraag maar snel afraffelde niet helemaal. Ik hou jullie op de hoogte …
Ik dacht dat Turkije zo graag deel uit wil maken van de EC. Open grenzen weet je wel ……… Wat een rotervaring Matthijs, deze ervaring van jou verdient de publiciteit. Kamervragen? Spoeddebat? :)
Wat een verhaal Matty.. Dat ze ook gewoon voor je tekenen als je zelf weigert. En dat wil bij de EU? Lachertje, lijkt me. Wist niet dat er zulke corrupte landen bestonden op zo’n korte afstand van huis.
Ik vind wel dat je je er stoer doorheen geslagen hebt. En ik hoop dat je Merve snel weer zult zien!
Jemig kut man!
Mooi verslag, dat wel!
Damn man dat is echt kut ik dacht die jongen gaat lkkr met z’n reet in het zand van antalya liggen.. Maar dit ging dus niet door… Jammer man! Succes met een nieuwe vlucht/visum scoren!
Dank voor de reacties. :-)
De procedure is gewoon enorm krom. Daarnaast zijn de aanwezige op het vliegveld totaal niet capabel om beslissingen te maken over zaken die hun boekje te buiten gaan. Ik snap best dat ze zich aan de procedure moeten houden, maar de procedure zelf is nogal krom. Vooral omdat ik het van te voren niet wist en niet had kunnen weten …
Tjemig, wat een verhaal. Gelukkig dan dat je überhaupt nog terug mocht en dat je je vriendin nog wel hebt kunnen zien.
Jezus Thijs, wat een avontuur! Hoop dat er nog wat geregeld kan worden zodat je toch snel nog Turkije weer inkunt!
Jeetje Matthijs, wat een verhaal zeg. En wat balen dat je Merve maar zo kort kon zien, het zit niet mee op deze manier. Hopen dat er snel wat geregeld kan worden en dat je Merve snel weer kunt zien.. September duurt dan wel heel lang. En wat een hok zeg bijna mensonterend zeker met zo’n bewaker voor je deur. Ik vind trouwens ook dat je je stoer hebt gedragen, dat had ik niet gedurfd zo! Ben benieuwd hoe het afloopt.
Dude wat een k-ervaring! maar aan de andere kant mucho respect dat je het zo gedetailleerd weet te beschrijven. Doet niets af aan het feit dat je Merve maar even hebt gezien. Hopelijk kun je snel terug. Als we je ergens mee kunnen helpen, laat het weten!
Wow, wat een verhaal! Wat een avontuur joh, hoewel wel negatief. Onvoorstelbaar ook dat ze bij het maken van die nieuwe wet er niet even aan gedacht hebben dat er nog best wat mensen kunnen zijn die nog een boete open hebben staan, zoals jij.
Wel tof dat je het hele verhaal in tijd hebt bijgehouden! Ik neem tenminste aan dat de bewaker niet naderhand z’n notitieboek even voor je heeft gekopieerd. (In de inleiding staat dat je 5 jaar Turkije niet in mag maar in de video zeg je 5 maanden? 5 jaar zou wel helemaal een nachtmerrie zijn!)
Veel succes met het regelen van een nieuw visum!
Yo, Matthijs. Wat een verhaal man, wat ontzettend kut ook vooral. Hopelijk gaat het allemaal redelijk snel met je nieuwe visum-ding aanvragen. Dat je maar snel weer naar je vriendin kan.
Spreek je en succes in de strijd!
Niels
@Allen: Dank voor de lieve reacties!
@Roel: Was niet helemaal wakker tijdens het schieten van de video. Het is wel 5 jaar en niet 5 maanden, helaas.
tjeminee :)
Ach ja, weer een ervaring rijker ey?
En wij maar protesteren dat alle daders hier in NL langer moeten zitten. Ik durf te wedden dat 90% van de bevolking niet weet hoe het is om vast te zitten, waar dan ook. Ik lees ook uit jouw verhaal dat de verveling erg snel toeslaat en dan duurt een dag láng…
Cusss lan. Soms kunnen ze zo lomp doen daar. Ik was ook superbang dat ze me de dienstplicht gingen opdringen, dus ik ben maar onder mijn Nederlandse paspoort gegaan. :)
Lees je verhaal nu pas. Heftig verhaal man! Lijkt me super frustrerende ervaring dat een paar meter bij je vandaan is waar je wezen moet en je krijgt het niet voor elkaar en moet gewoon helemaal terug naar NL om dat te fixen.
Hopelijk krijg je snel de kans om dit beter over te doen!
Boeiend om even mee te kijken in je levendje al valt het nu even niet mee!! Ik hoop dat je inmiddels alweer bij je vriendin bent!!
Heej matthijs, weet je al meer ondertussen?? Ik wacht nog steeds op je in Turkije…. wat heb ik toch een geluk gehad toen…
Niet echt. Vorige week – m’n vakantieweek – bezig geweest met regelwerk. Consulaten bellen, papieren invullen en inleveren en veel wachten. Waarschijnlijk gaat het 5 tot 6 weken duren voor ik een visum heb … Andere bronnen konden me helaas niet veel verder helpen.
Mijn aanvraag wordt nu doorgestuurd naar een minister in Turkije die de aanvraag gaat behandelen. Er is dus ook nog eens een keer kans op afwijzing. Ook mag ik mijn studentenvisum nog eens betalen, die ik de vorige keer dus niet heb betaald. +433 eu dus. Wat de kosten zijn voor het nieuwe visum weet ik niet….
Even flink afwachten en zien hoe het verder loopt dus. Op dit moment is er niet zoveel te doen.
Hoe is het verder gegaan? Als ik jou lees mogen wij de komende 4 jaar Turkije ook niet meer in (terwijl ze zeiden dat er niks aan de hand was als we de volgende keer de boete zouden voldoen). Is er op een andere manier een vsium te krijgen? Of moeten we ons een paar jaar bij dit gedoe neerleggen?
@Erwin: Nog steeds in afwachting. Heb een aanvraag ingediend voor een speciaal visum. De grootste problemen werden er gemaakt van het feit dat ik als student met een toeristenvisum het land in ben gegaan, dus ik denk dat je daar minder last van zal hebben.
Ik hoop komende week of de week erop meer informatie te krijgen over mijn “speciale” visum en de bij behorende kosten. Ik hou je op de hoogte! :-)
Sorry bro… but believe me we have the same problems when we wanna go to europe. i am always afraid that i cant get visa to go to my girl! i think merve is gonna be with u tomorrow,right? anyway.!!
i wish u the best.
See ya..
ismail, abi! Yes, arrangements between Turkey and Europe are simply not realistic. Don’t like them. :/
eigenlijk dus alleen maar jouw eigen schuld. Lijkt mij dat de Turken juist hebben gehandeld. Ik zorg dat ik mij aan de regels houd en dat geldt ook voor boetes en belastingen in Nederland. Nooit een probleem gehad In Turkije tijdens mijn studie en werken.
Ja en nee. Ik had toen die boete gewoon moeten betalen, maar het is toch gek dat ze ondertussen de regels op deze manier veranderen?
Dag Matthijs.
Hoe is het afgelopen met je visa?
Ik zit in het zelfde nieuwe RT visa regel schuitje.
Ik betaalde wel een boete ” voor 14 dagen te laat vertrek”op het vliegveld van antalya.
De duanen vertelde mij dat ik bij terugkeer in Antalya ;
geen nieuwe visa zegel zou krijgen maar dat het in Rotterdam binnen een dag geregeld zou zijn.
Een telefoontje me het ” tr consulate” liet mij echter weten dat het twee maanden zou duren.
Een ramp omdat ik in Antalya woon.
Daarom mijn vraag aan jou….hoe liep het af met je visa?
Harteljike groet.
jenny Peppelenbos Janissen
jennypeppelenbos@hotmail.com
Ik moet naar Rotterdam.
Hoi Jenny,
Lekkere communicatie vanuit Turkije weer. Bij mij werd ook verteld dat het binnen een dag geregeld kon worden in Nederland. Niet echt het geval. Ik wacht nu nog steeds op mijn visum. Consulaat kan me er geen nieuws over geven en blijft me vertellen dat ik maar moet wachten …
Heb dus geen idee hoe lang het voor jou gaat duren aangezien het bij mij ook nog niet helemaal is afgelopen… Succes in Rotterdam!
Dank je Matthijs.
Ja heel vreemd allemaal.
Ik woon er al 22 jaar waarvan de laatste tien jaar wel op toeristen visa omdat ik elke zes weken even het land uit moet voor mijn werk.
Nou ik zal het maar ondegaan in Rotterdam.
Mocht het nog interessant worden dan laat ik het je weten.
Groetjes en jij ook nog veel sterkte met het gedukd!.
Jenny
hi Matthijs.
Zit jij ook nog steeds op je visa te wachten?
Zelf heb ik al een paar keer naar Ankara geschreven but until naw no reply.
groet en jij ook sterkte verder.
Jenny
Hoi Jenny,
Kreeg maandag te horen dat mijn visum aanvraag is geweigerd. Helaas pindakaas. Werd geen reden gegeven en navraag vertelde me dat ertegenin gaan geen zin heeft … Dat wordt voor mij voorlopig dus even niet naar Turkije. :/
De brief kan je hier zien: http://flickr.com/photos/mroumen/2935523694/
t.Jee wat is dat erg voor je zeg.
Kan je vriendin wel naar Nedeland komen?
Ik wacht met angst verder af.
Sterkte ermee.
Groetjes .
Jenny.
Hoi Jenny, wilde je geen angst inboezemen hoor. Sorry. Denk dat bij jou wel alles normaal en goed gaat, mijn situatie was denk ik iets extremer. Vriendin loopt nu gelukkig al stage in NL dus dat is op dit moment even geen probleem meer. :-)
Dank je Matthijs.
was al naar een baan en een huis aan het zoeken geslagen op
internet.en in gedachten mijn huishouden in Antalya aan het uit laten verkopen.
Fijn dat je vriendin hier is.Toch nog alles goed.
Na….khebb weer nieuwe moed.
Dank voor je bericht.
Hartelijke groet ook voor je vriendin en…..veel geluk samen.
Jenny.
Merhaba Matthjis.
Ik dacht ….zal je even laten weten dat ik gelukkig weer thuis ben in Antalya.
Na drie maanden wachten kreeg ik uiteindelijk bericht dat er geen visa verstrekt werd.
Heel Turkye afgebeld.Binnenlandse dienst buitenlandse dienst……den Haag Rotterdam.Niemand kon iets doen met de mededeling……”na mijn klachten nauwelijks aangehoord te hebben ” Mevr …..dat is uw probleem.
Tot dat ………er een pientere man aan de telefoon kwam die geduldig naar mijn probleem luisterde ”mijn woning is in Antalya”en zij….belt u mij na een uurtje even terug.
Uurtje spanning waarna bevrijding.
Mevrouw….kijkt u eens op de vergi _makbus welke u betaalde op het vliegveld van Antalya.Daar staat…..bedankt voor uw betaling helaas moeten wij u straffen met een ban voor drie maanden.Wat een opluchting.4 December mocht ik het land weer in en…..achteraf waren de kosten voor de aanvraag van een nieuw paspoort en een visa +de zenuwen helmaal niet nodig geweest.
Ik hoop Matthijs dat het goed met jou en je vriendin gaat.
Hartelijke groet met positive energy vanuit Antalya en wie weet ….ooit op de thee als je weer eens hier bent.
Jenny..
Leave a Reply
Over deze weblog
Op de weblog van Matthijs schrijft Matthijs over social media en de manier waarop social media de samenleving verandert.Matthijs is als social strategy director werkzaam bij Tribewise te Utrecht.
Meer over Matthijs vind je op de pagina Matthijs Roumen.
Blijf op de hoogte
Comments
Recent Posts
Links
Categories
Matthijs Roumen Weblog is proudly powered by WordPress and WPDesigner.