Graag vertel ik er ook over. Toch ben ik er niet zo heel erg goed in. Bloggen vind ik fijn. Hier op mijn eigen stekje. Maar ook hier, hier, hier, en hier. En in het echt? Presenteren doet me ook wel goed. Ook ontmoet ik graag mensen om mijn kennis uit te wisselen. Netwerken. Maar dan het liefst met als uitgangspunt iemand ECHT te leren kennen. Ben dan ook best trots op mijn netwerk. Ken ze allemaal. Echt. Persoonlijk.

En om mij heen? Vrienden die het goed doen. Of iets doen wat ze niet bevalt. Of het helemaal niet weten. Vrienden die nu nog studeren en al helemaal niet klaar willen zijn. Te jong om al fulltime te gaan werken. Maar toch al wel bomvol kennis. En al zeker wel klaar zijn voor het echte werk.

Maar wat ik wil? Ik weet het nog niet. De toekomst staat nu nog voor me open. Al blijf ik me afvragen of ik als pionier op wat voor interesse vlak dan ook niet iets dieper de stof in moet duiken. Voorop lopen en adviseren. Mijn visie verkondigen en daarmee mooie dingen opbouwen. Werken aan cases die er toe doen. Die betekenis hebben.

Waarheen? Ik weet het nog niet. En als ik het weet, wordt het hier geblogt. Echt.

Synopsis The Invasion:
A space shuttle mysteriously crashes on Earth, and an extraterrestrial disease in the wreckage begins infecting human beings. A psychiatrist from Washington, D.C., Carol Bennell (Nicole Kidman), and her colleague Ben Driscoll (Daniel Craig) discover that once infected, a transformation which robs the victims of their humanity is triggered by hormones released during REM sleep. As the infection spreads, fewer people can be trusted. Fighting to stay awake, Carol looks for her son, who may hold the answer to stopping the invasion

Allereerst, een uiterst aardige film. Goed genoten. Maar, wat doet dit nou op mijn blog?

Vandaag kwam ik op de blog van Jeroen Mirck (Redacteur Adformatie) dit artikel tegen. Dit deed me toch weer kietelen om te bloggen over privacy en social / new media. Wederom een filmpje dat je bewust moet maken van de “gevaren” van het blootgeven van informatie op social networking sites. Vul 1x je naam en adres in en je deurmat zal de volgende dag vol met folders liggen! Althans, dat is de strekking van de video …

Wat als iedereen hier nou gehoor aan had gegeven als het filmpje 10 jaar geleden van gepublished? Het web zou vol zitten met zombies. Emotieloze wezens. Niemand is sociaal. Steekt een hand uit voor een ander. Niemand deelt informatie. Iedereen is, net als in The Invasion, compleet emotiesloos. Het web zou alleen worden gebruikt voor informatie sharing op momenten dat het MOET (bijv. bedrijven sharen gegevens omdat het nodig is, punt). Dat is toch geen drol aan?

Wat geeft het web hedendaags nou de sociale en interactieve tint? Het gevoel om te delen. Omdat andere mensen dat ook doen. Een stukje zelfpositionering. Een stukje zelfreflectie. En nog een aantal andere redenen. En om dit te doen is het aangenaam om te weten met wie je te maken hebt. Twitter draait bijvoorbeeld om conversaties tussen individuen. Enorm sociaal! Zou dit net zo goed gaan als het username111 was die in gesprek was met username322 en username443? Tuurlijk niet! Het is altijd belangrijk om te weten met wie je in gesprek bent.

Verdorie, stop nou eens met de “promotie” voor een anoniem web. Het sharen van informatie over jezelf is helemaal zo slecht nog niet. Zie ook deze posting op mijn blog: Privacy is overrated.

p.s. Jeroen, absoluut geen kritische toon naar jou. De posting op je blog deed me alleen weer even denken aan bovengenoemde ;-)

Wat is er nu aan de hand? Internet wordt steeds geavanceerder, sneller en beter. Maar ook de platvormen die streaming media aanbieden, worden uitbreider en beter. Neem bijvoorbeeld Joox.net voor films, series en andere filmpjes. Ideaal om nieuwe films en series te kijken (Tip; seizoen 1 van Heroes is erop te vinden!).

Radio is heel makkelijk te streamen via iTunes of internet. Je eigen iTunes muzieklijst is te delen via Simplify Media. Via je dekstop kan je kosteloos muziek luisteren via Last.fm, die zich ook nog eens naar je eigen muziek smaak vormt.

Zoals je ziet, streams genoeg! Heeft dit echt de toekomst? Zelfs Apple denkt van wel. Van de blog van Erwin Blom;

Vorige week is iLife 08 verschenen. Het pakket laat mooie nieuwe mogelijkheden zien, maar geeft ook een inkijk in het toekomstbeleid van Apple. Het bedrijf is afscheid aan het nemen van de dvd als medium. Waar Apple de eerste was die de floppy drive vaarwel zei, gelooft de onderneming zichtbaar niet in de toekomst van de dvd. Apple gelooft in online distributie, ook van video.

Dat dit zo is blijkt uit de opbouw van iMovie. Het is namelijk niet meer mogelijk om rechtstreeks naar iDVD te gaan. Waar je vroeger met ’share’ je montage naar iDVD kon pompen en iDVD de aangebrachte chapters meteen in hoodstukken van de dvd omzette, is die optie komen te vervallen. Wel kun je je filmpje in een keer gereed maken voor iPod, iPhone of Apple TV. Maar belangrijker: ook kun je rechtstreeks naar YouTube sturen, of in een keer via iWeb naar je .Mac account. Daar kun je anderen de film weer (in hoge kwaliteit) laten downloaden. Opa’s en oma’s krijgen als het aan Apple ligt geen DVD meer, maar een url waar ze kunnen kijken en binnenhalen.

Nog eventjes de voor en nadelen op een rijtje:
Voordelen:

• Gratis
• (Bijna) geen wachttijden
• Neemt geen ruimte op HD in
• Nieuwe media direct beschikbaar

Nadelen:

• Nog niet 100% betrouwbaar
• Afhankelijk van internet

Jazeker, ik denk dat streaming media echt wel toekomst heeft. Het is kickass, gratis, overal beschikbaar en het werkt! Wacht maar, de kwaliteit van video is nu nog niet helemaal perfect, dat wordt echt nog wel beter. Zoals je ziet bij audio, dat was eerst nog zeer belabberd en nu is alle streaming audio subliem.

De meeste mensen willen het niet begrijpen. Andere kunnen het niet begrijpen. “Dude, WAT moet je nou met Twitter? Wat heb je er aan en wat zijn nou echt de benefits?!”

Gister had ik Twitternetwerkmeeting (je weet wel, die geheimzinnige club die geheimzinnige dingen doet). Omdat ik liever niet alleen daarvoor helemaal naar Utrecht wil afreizen, mooi even 2 koffie afspraken gemaakt. Polle de Maagt om 17:00 en Frank Meeuwsen om 19:00.

Met Polle op Utrecht CS afgesproken. Eerst zouden we daar koffie doen, weer was te mooi, dus we zochten het terras op. Onderweg naar het station; Polle: “Matthijs, balen van je was joh!“. Matthijs:”Klopt, trouwens grappig dat je een WO studente moest uitleggen wat Sanoma is!”

En dat is toch mooi? Hij weet van mijn persoonlijke belevenissen en ik van de zijne. Wacht, niet alleen van Polle, maar ook van de rest van de 63 andere mensen die ik volg via Twitter. Van vrienden, tot bekende marketeers, tot SEO specialisten. Nee, microbloggen is geen cry for attention. Het genereert gesprekstof en interesse, juist doordat je meer van elkaar weet dan alleen NAW gegevens.

Na 2 uur gezelligheid op het terras met Polle, naar afspraak met Frank. Ik weet dat hij brand director is bij Rhinofly, blogt op about:blank, actief is in de new media scene & voorstander is van GTD. Ooit reageerde hij eens op m’n blog, toen ik linkte naar een artikel van hem. Ik wist dus wat hij deed op werkgebied. Maar hoe heb ik hem echt leren kennen? Via Twitter! Hij komt voor in mijn timeline, af en toe lees ik tussendoor eens wat zijn belevenissen zijn.

En zo praat je met iemand die je daarvoor helemaal niet kent, over zijn weekendje in Antwerpen & andere belevenissen.
En dat is toch gewoon prachtig? Mensen waar ik nu mee in het Twitternetwerk zit, die ik 6 weken geleden nog nooit heb gesproken, ken ik bij voor en achternaam, weet wat hun werkgeschiedenis is, wat de persoonlijke ambities zijn, hoe ze daar willen komen en wat ze in het dagelijks leven mee maken. En niet door de 3 afgelopen Netwerkmeetings, daar werken we keihard (echt waar! ;D), maar puur door Twitter! En het leukste, ze weten het ook van mij, net als mijn 65 followers.

En dat is dus het coole van Twitter. Ik noem het, het Twittereffect ;D

Toch wordt het niet opgepakt. Hetzelfde was het geval met Jaiku, het zou een verbetering op Twitter moeten zijn. Groter, beter en breder. Mogelijkheid om channels aan te maken is ideaal en leuk voor een festival (perfect gebruikt op MoMo!) maar om je friends updates te geven? Nah.. Die zitten toch allemaal nog op Twitter. En voor de gebruikersgroep op Twitter heeft de nederlandstalige Numpa ook geen meerwaarde.|

Hoe komt het toch? De overstap vrees? Zelf denk ik dat, zolang Twitter nog aan de communicatie behoefte voldoet, er geen reden is om over te stappen. De gebruikersgroep die nu op Twitter zit vermaakt zich er nog prima, juist omdat het een relatief hechte club is (ongeveer 1500 actieve gebruikers in NL).

Kleine foutjes die Pownce naar mijn mening maakt, is het nu al toevoegen van reclame boodschappen tussendoor. Ook wordt erg groots neergezet dat een betaald pro account beter is (d’oh). Dit zijn de dingen die moeten worden gedaan op het moment dat er een grote gebruikersgroep aanwezig is. Op het moment dat er nog maar een handjevol gebruikers de dienst aan het testen is, schrikt een reclame boodschap tussendoor enorm af.

Ik weet het wel, ik blijf voorlopig nog even lekker op Twitter ;D

Hoe gaan we nou om met deze openheid. Verdwijnt privacy nou echt? En is dit nou echt zo’n kwalijke zaak?

Zelf ben ik van mening dat privacy overrated is. Ik vind het dan ook echt geen probleem dat mijn adres met 1 minuut googlen/whoisen te vinden is. Mijn complete werkgeschiedenis is te achterhalen, wie mijn vrienden zijn is zo uit te zoeken, wat mijn persoonlijke ambities zijn, welke foto’s ik waar heb gemaakt, welke webpagina’s ik bezoek en als favoriet bestempel. De meeste dingen zijn zo makkelijk te vinden, omdat ik ze zelf share. Persoonlijk gemak, om zelf terug te zoeken of om te delen met vrienden. Waarom zou ik zulke dingen op slot gooien? Bang dat een toekomstige werkgever erachter komt dat ik misschien een keer maf op een foto sta tijdens het kiteweekend? So what, I’m enjoying life and having fun! Mag ie best weten!

Tot zover internet en privacy, maar hoe zit het nou met de overheid en privacy? Is het werkelijk zo’n kwalijke zaak dat door komst van nieuwe multimedia de overheid veel kan traceren?

Heisa over de OV chip. Jeetje, de overheid kan zien waar je heen bent geweest! None of them damn business! Or is it …? Kwam een interessant stuk(.pdf) tegen bij het schrijven van dit stuk, waar ik graag een stuk uit wil quoten:

The first flaw of privacy: People care a great deal about their own, but not at all about anyone
else’s. We figure, why should anyone get to review my real-estate records or read my divorce
proceedings?
My life is my own business.

But I bet you want to know if your baby-sitter has ever been convicted of child abuse, if your busi-
ness partner has a history of bankruptcy, if your boyfriend is still married. When your hus-
band flees the state to duck child support payments, wouldn’t you use his Social Security number,
driving records, real estate filings and whatever else you could get your hands on to track him
down?

You don’t want the Total Information Awareness office to know what you bought at the hardware
store or where you take vacations. But if your neighbor is stockpiling fertilizer and likes to holiday
in Iraq, don’t you want the government to notice? If government had been using even basic data-
mining techniques before September 11, at least 11 of the hijackers might have been stopped,
according to a report by the Markle Foundation. Wouldn’t that be worth letting the feds know you
bought an Xbox last month?

Veiligheid voor privacy dus. En is het niet een enorm timesaver als bijvoorbeeld een bedrijf dingen over je weet? Hoe heerlijk is het om op Amazon te komen en alleen die boeken voorgeschoteld te krijgen die jezelf interessant vind. Ik wil een webshop binnenkomen en alleen boeken vinden die mijn interessegebied snijden of waar ik eventueel iets aan zou hebben. Heerlijk om een digitale boekenwinkel binnen te lopen en geen boeken van Sonja Bakker tegen te komen. Ik ben er toch niet in geinteresseerd, ik heb het niet nodig en zal het dus absoluut niet kopen, ook al zou ik het wel tegen komen!